کد خبر: ۵۱
تاریخ انتشار: ۰۹ مرداد ۱۳۹۴ - ۰۴:۵۱
فعالیت های عمرانی آثار تاریخی در سطح شهر شوشتر تقریبا نیمه فعال هستند و در آثار ثبت جهانی فعالیت چندانی انجام نمی شود

آثار تاریخی شوشتر، اصلی ترین مجرا برای تحول در بخش اقتصادی و فرهنگی این کهن شهر تاریخی خوزستان به شمار می آید. به مناسبت سالروز ثبت جهانی سازه های آبی تاریخی شوشتر فعالیت های پایگاه پژوهشی شوشتر را بررسی کردیم و متوجه شدیم که از ۱۶ اردیبهشت سال قبل هیچ خبری در این نهاد اتفاق نیافتاده که در سایت خبری آن درج شود بجز برگزاری افطاری که در رمضان سال جاری برگزار شده است، آن هم از سوی انجمن دوستداران میراث فرهنگی شوشتر!

فعالیت های عمرانی و سایت های مرمتی آثار تاریخی در سطح شهر شوشتر تقریبا نیمه فعال هستند و در آثار ثبت جهانی فعالیت چندانی انجام نمی شود، به زعم مردم و دلسوزان آثار تاریخی، رخوت در آثار ثبت جهانی روز به روز افزایش یافته و دیگر حتی از فعالیت های نمایشی روزهای نخست انتصاب مدیر جدید این پایگاه نیز خبری نیست.

پاکسازی ها، ماله کشی های نمایشی و.. نیز که هر از چندگاهی دل مردم را برای فعالیت در آثار ثبت جهانی خوش می کرد این روزها با تغییرات پرتعداد در پایگاه جهانی سازه های آبی به افسانه مبدل شده است؛ رخوت و بی رمقی برای فعالیت در بخش مرمت و سامان دهی به آثار تاریخی بین کادر کارشناسی این پایگاه به دلیل ترسیم خطوط فعالیتی در این نهاد از بیرون این مجموعه و دیکته شدن توسط افراد غیرکارشناس باعث شده تا انگیزه فعالیت از نیروها سلب شود.

برگزاری نشست با مدیر این پایگاه پژوهشی برای بسیاری از دوستداران و حامیان آثار تاریخی به آرزو تبدیل شده است، تقسیم بندی دوستداران و حامیان و خط کشی بین آنها و ترسیم خطوط قرمز فرضی برای برقراری ارتباط با این مجموعه های مردمی باعث شده تا دیواری بلند از بی اعتمادی بین دلسوزان، مردم و حامیان شوشتر و کادر این پایگاه بوجود آید.

به نظر می رسد برخی به دنبال آنند که با ایجاد این شکاف سهم خود را در عزل و نصب ها و ... در این پایگاه طلب کنند و در این زمینه نیز حضورشان روز بروز در این نهاد افزایش می یابد، جای سئوال دارد افرادی که در روزهای حضور مدیر سابق و اسبق پایگاه سازه های آبی تاریخی شوشتر روزانه علیه این مجموعه مصاحبه و سخنرانی می کردند حال دیگر همه چیز را به سامان می بینند و مشکلی به چشمان تیزبینشان نمی رسد؟ حال دیگر نی زاری کنار پل شادروان و لشکر وجود ندارد؟ پل شادروان وضعیتی مناسب دارد؟ بند میزان سامان دهی شده است؟ دخل و تصرف در عرصه درجه یک رودخانه گرگر در منطقه صحرای بلبل اتفاق نمی افتد؟ و... اگر پاسخ های این سئوالات مثبت است، دلیل این سکوت رخوت بار چیست و اگر منفی است دلیل نادیدن مشکلات موجود در آثار تاریخی از سوی دوستداران و داعیه داران فعالیت در این حوزه را متوجه نمی شویم.

برگزاری برنامه های فرهنگی، نشست و هم اندیشی و برگزاری مراسمات افطار، شام و... شاید برای تقریب و تلطیف قلوب بسیار مفید باشد ولی تاکنون نتیجه عملی در آثار تاریخی شوشتر درپی نداشته است، فعالیت در این حوزه نیاز به همدلی و اتحاد میان نیروهای کارشناس و دلسوز دارد؛ البته دلسوز به معنی عام و نه خط کشی بین دلسوز و دوستدار و حامی که اقدامی مسموم است که در ماه های گذشته اتفاق افتاده است.

سالروز ثبت جهانی آثار تاریخی شوشتر بدون حتی یک پیامک تبریک گذشت و کسی حتی به بی برنامگی در این زمینه اشاره نکرد، اتفاقی که می توانست در سالی که به ثبت جهانی شوش مختوم می شود، بسیار با رونق تر و باشکوه تر برگزار شود ولی اصلا این روز فراموش و برنامه خاصی برگزار نشد، البته امسال دیگر مدیر سابق در این پایگاه وجود نداشت که برخی به دلیل خصومت های شخصی دست به صدور بیانه بزنند و برگزاری مراسم جشن سالروز ثبت جهانی را تحریم کنند و البته بعد از گذشت کمتر از ۲۴ ساعت رئیس شورای اسلامی شهر همه ادعاهای بیانیه صادر شده توسط انجمن دوستداران میراث فرهنگی شوشتر را در زمینه نشست مشترک با شورای شهر و تحریم مراسم جشن ثبت جهانی تکذیب کرد.

امروز شاهد محاصره پل شادروان بین فاضلاب و نی زار، محاصره پل لشکر بین نی زار و خاموشی و بی فروغی روز افزون سایر آثار تاریخی هستیم، اقدامات در این زمینه آنقدر لاک پشتی انجام می شود که جای سئوال دارد که آیا وقت آن نشده است تا دوستداران میراث فرهنگی اسب انتقاد را مانند سال های گذشته زین کنند و مانند سنوات قبل در این میدان بتازند یا اتفاق خاصی رخ داده که در این زمینه حرفی زده نمی شود که ما خبر نداریم.

هر اتفاقی افتاده باشد، هر قدر که رابطه بین دوستداران و متولیان آثار تاریخی ثبت جهانی در شوشتر ـ به حمدلله ـ خوب باشد دلیلی برای سکوت در مقابل این همه مشکل نیست، متولی پایگاه سازه های آبی تاریخی شوشتر تنها از برخی افراد خاص مشورت می گیرد و حتی تقاضای نشست با برخی از انجمن های مردمی را به بهانه های واهی رد می کند، محصور شدن در نهان خانه افکار برخی انحصار طلبان در حوزه اجرای برنامه و... باعث شده تا روز به روز زندان خودساخته برای نیروهای خدوم پایگاه جهانی سازه های آبی تنگ و تنگ تر شود و رمق فعالیت در این زمینه از دست رفته و دلسردی و رخوت جایگزین آن گردد.

در این مجال تلاش شد تا تنها شمه ای از مشکلات در این بخش بدون ذکر نام و نهاد خاصی درج گردد ولی در صورت عدم اصلاح در این زمینه رویه موجود دنبال نخواهد شد زیرا آثار تاریخی شوشتر را آب برده است و برخی را خواب و دیگر سکوت جایز نیست.


نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: